Het afgelopen jaar draaide vrijwel ieder gesprek over batterijopslag nog om rendement, capaciteit en netcongestie. Vandaag gaat de discussie steeds vaker over iets anders: beheersbaarheid. Hoe beheersbaar blijft een energieopslagsysteem wanneer zich een ernstig incident voordoet? Precies daar raakt PGS 37-1 volgens mij de kern van wat er momenteel in de markt verandert.

Binnen de sector wordt de richtlijn nog vaak gezien als technische eis voor vergunningverlening of verzekerbaarheid. Maar in gesprekken met verzekeraars valt op dat PGS 37-1 steeds minder wordt gezien als checklist en steeds vaker als graadmeter voor de volwassenheid van een project.

Dat is een belangrijk verschil.

De batterijmarkt groeit extreem snel, terwijl er internationaal nog relatief weinig historische schadedata beschikbaar is over grootschalige lithium-ion energiesystemen. Daardoor verschuift de aandacht automatisch van performance naar beheersbaarheid.

De discussie draait daardoor steeds vaker om vragen als:

Hoe snel worden afwijkingen ontdekt? Hoe wordt escalatie beperkt? Wat gebeurt er wanneer een brand uren of zelfs dagen aanhoudt? Hoe professioneel wordt het systeem gedurende de volledige levensduur beheerd?

Dat soort vragen weegt steeds zwaarder mee in acceptatieprocessen.

En precies daar verandert ook de markt.

Veiligheid en risicobeheer kunnen niet langer later aan een project worden toegevoegd. Ze worden steeds meer onderdeel van projectontwikkeling. In de praktijk blijkt regelmatig dat projecten die veiligheid en risicobeheer pas laat integreren uiteindelijk vastlopen op verzekerbaarheid, en daarmee uiteindelijk ook op financierbaarheid.

Interessant genoeg groeien verzekerbaarheid en financierbaarheid daarbij langzaam naar elkaar toe.

Financiers kijken namelijk steeds vaker naar dezelfde factoren als verzekeraars. Niet alleen naar de beheersbaarheid van het systeem, maar ook naar de kwaliteit van het totale energiesysteem en de wijze waarop het is ontworpen en geïnstalleerd.

Het draait om een integrale benadering van techniek, veiligheid en beheer.

PGS 37-1 laat daarmee vooral zien dat batterijopslag een nieuwe fase ingaat.

De discussie draait steeds minder om de vraag óf batterijopslag technisch mogelijk is. Die fase ligt achter ons.

De nieuwe uitdaging draait om betrouwbaarheid, beheersbaarheid en vertrouwen.

Misschien is dat wel de grootste verandering die momenteel binnen de batterijmarkt plaatsvindt: niet maximale performance, maar aantoonbare beheersbaarheid wordt langzaam de basis van vertrouwen.