Zonneparken worden nog steeds gebouwd en batterijopslag groeit explosief. Tegelijkertijd neemt het aantal incidenten toe en daarmee de druk op verzekerbaarheid. Deze toename is het directe gevolg van de focus op rendement, terwijl risicobeheer achterblijft. Toch doen we vaak alsof het risico wordt beheerst, zonder dat aantoonbaar te maken. Eén fout blijft zelden beperkt. Problemen werken door in strings, racks en batterijpakketten. Schade ontstaat vaak onzichtbaar en wordt pas zichtbaar als het te laat is.

Brandschade is daarvan het duidelijkste voorbeeld. Brand ontstaat zelden door toeval. Het is bijna altijd het eindpunt van een keten van onvoldoende gecontroleerde risico’s. Slechte connectoren, foutieve bekabeling, montagefouten, onvoldoende ventilatie. Het zijn geen incidenten, maar structurele fouten.

Toch zie ik nog te vaak dat de oplossing wordt gezocht in de verzekering. Dat is niet alleen de verkeerde volgorde. Het is risicodenken op zijn kop.

Verzekerbaarheid begint niet bij de polis, maar bij het aantoonbaar beheersen van risico’s. Scope 12 is daarvan een goed voorbeeld. Het laat zien of een installatie echt veilig is. Niet alleen of het werkt, maar of het risico beheerst is. Maar één inspectie bij oplevering is niet genoeg. Het is slechts een momentopname. Risico’s ontwikkelen zich continu en risicobeheer moet dat ook doen.

Kwaliteit moet je vooraf borgen, bijvoorbeeld met batchinspecties. Veiligheid toon je aan met Scope 12. Prestaties en afwijkingen moet je blijven volgen, bijvoorbeeld met drone inspecties. Laat je één van deze stappen weg, dan creëer je onzekerheid en dat eindigt altijd in schade of onverzekerbaarheid.

Dat zie je nu al terug in de discussie rondom eigen gebrek dekking voor batterijen. Verzekeraars zijn vanaf de start terughoudend, omdat het risico zonder aantoonbare kwaliteitsborging simpelweg niet te beoordelen is.

Wat niet beheerst is, wordt niet verzekerd. Zo simpel is het.

We bouwen op schaal, maar zonder grip op risico’s. Dat is vragen om problemen. Zolang risicobeheer geen integraal onderdeel is van het project, is rendement geen zekerheid, maar een verwachting. Dat is schijnzekerheid.