We hebben het al vaker gezien: zodra er in Beijing aan de fiscale knoppen wordt gedraaid, ontstaat er wereldwijd onrust in de energieketen. Deze keer draait het om de exportkortingen voor zonne- en batterijproducten. Vanaf 1 april verdwijnt de btw-teruggave voor zonnepanelen volledig, en voor batterijen volgt een afbouw in twee stappen. Voor Europese inkopers betekent dit haast maken óf meer betalen.

De prijsreactie liet natuurlijk niet lang op zich wachten. Zowel PV-modules als batterijen zijn de afgelopen weken fors duurder geworden. Niet alleen door de aangekondigde maatregel zelf, maar ook omdat de Chinese overheid de productiecapaciteit bewust aan het afknijpen is. China lijkt klaar te zijn met ongecontroleerde prijsdalingen en overproductie. Minder aanbieders, gezondere marges en meer regie over hoeveel er wordt geproduceerd en tegen welke prijs: dat is duidelijk de nieuwe koers.

Tegelijkertijd nadert het Chinese Nieuwjaar op 17 februari, traditioneel een moment van leveringsdruk. Fabrikanten zijn nu al volgeboekt, distributeurs proberen nog snel hun orders naar voren te trekken, en de gesprekken over levercondities worden steeds stroever. Vooral in Europa is er sprake van paniekaankopen: iedereen wil vóór maart zijn spullen binnen hebben, voordat de prijzen opnieuw worden herzien.

Aan de kant van batterijopslag is de situatie nog nijpender. De markt rekent op prijsstijgingen van vijf tot tien procent in het eerste halfjaar. De marges waren al dun, en met het wegvallen van een van de weinige fiscale voordelen voor exporteurs wordt de rek er verder uit getrokken. Het is dan ook geen verrassing dat de eerste Chinese fabrikanten zoeken naar manieren om delen van hun assemblage buiten China te organiseren, puur om concurrerend te blijven in de exportmarkten.

Wie goed tussen de regels door leest, ziet in deze beleidswijziging ook een politieke boodschap. Door fiscale steun af te bouwen, haalt China de angel uit beschuldigingen van dumping en prijsoorlogen. Of dat de gemoederen in Washington en Brussel daadwerkelijk sust, is de vraag. In de praktijk zien we vooral dat grondstoffen zoals lithium in prijs omhoogschieten en dat voorraden versneld worden weggewerkt.

Met het wegvallen van deze incentives verandert het speelveld fundamenteel, en het is dus absoluut geen kortstondige schok. Wie nog steeds wacht op het volgende prijsdal, kan lang wachten. Het tijdperk van voorspelbare prijsdalingen en ruime beschikbaarheid ligt nu écht achter ons.