Europees akkoord moet vergunningen voor zon, batterijen en stroomnet versnellen
Terug
Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie hebben op 18 november een voorlopig akkoord bereikt over snellere vergunningprocedures voor hernieuwbare energie, elektriciteitsnetten en energieopslag. De afspraken moeten administratieve vertragingen terugdringen en de uitbreiding van het Europese energiesysteem versnellen.
De nieuwe richtlijn maakt deel uit van het Europese Grids Package. Volgens de Europese Commissie duurt de realisatie van projecten voor het hoogspanningsnet momenteel gemiddeld meer dan tien jaar. Meer dan de helft van die tijd gaat op aan vergunningverlening. Dat belemmert ook de aansluiting en integratie van nieuwe duurzame energieprojecten.
Kortere procedures en digitale loketten
Het akkoord introduceert voor het eerst termijnen voor vergunningprocedures voor onder meer elektriciteitsnetten en zelfstandige energieopslag. Ook worden de bestaande vergunningregels voor hernieuwbare energie aangescherpt. Voor bepaalde kleinschalige projecten vervalt de vergunningplicht en het aanpassen van bestaande projecten moet eenvoudiger worden. Volgens de Commissie worden daarnaast milieubeoordelingen gestroomlijnd, met behoud van natuurbescherming.
Aanvragers moeten via één digitaal loket of onderling verbonden loketten toegang krijgen tot de procedures. Lidstaten kunnen bovendien bepalen dat het uitblijven van een reactie bij tussenstappen geldt als stilzwijgende goedkeuring. Dat betreft dus niet automatisch de volledige projectvergunning.
Omwonenden laten meeprofiteren
Het akkoord bevat ook uitgangspunten voor betrokkenheid van omwonenden. Bij hernieuwbare energieprojecten met een opgesteld vermogen boven 7 megawatt moet sprake zijn van een eerlijke verdeling van voordelen met de lokale gemeenschap. Een onafhankelijke begeleider kan op vrijwillige basis de dialoog ondersteunen.
De afspraken veranderen de Nederlandse vergunningverlening nog niet direct. Het Parlement en de Raad moeten de tekst eerst formeel goedkeuren. Vervolgens krijgen lidstaten anderhalf jaar om de richtlijn in nationale wetgeving om te zetten.


























