De eerste maanden van het jaar stonden opnieuw in het teken van prijsdruk in de zonne- en batterijmarkt. Voor installateurs en EPC’s kwam die beweging op een lastig moment: projecten liepen al, offertes lagen vast en marges stonden onder druk. Inmiddels kunnen we de balans opmaken van wat er rondom het Chinees Nieuwjaar is gebeurd en vooral: wat er nu volgt.

“De prijsstijging zat er al aan te komen, maar de snelheid verraste de markt.”

De belangrijkste aanjager was het besluit van de Chinese overheid om per 1 april de fiscale exportvoordelen af te bouwen. Dat zorgde voor een duidelijke reactie in de markt. Fabrieken zaten in de aanloop naar het Chinees Nieuwjaar al vol, maar richting maart werd dat effect versterkt: vrijwel alle productiecapaciteit was uitverkocht tot eind Q1.

Het resultaat laat zich eenvoudig samenvatten: een prijsstijging van circa 15 tot 20 procent in een relatief korte periode. Die stijging is echter niet alleen toe te schrijven aan beleid. Ook grondstoffen spelen mee. Zo is de zilverprijs de afgelopen maanden duidelijk gestegen, wat direct impact heeft op de kostprijs van zonnepanelen. Zilver blijft immers een essentieel component in PV-productie, en kleine bewegingen kunnen al effect hebben op marges.

Toch is het opvallend dat de markt inmiddels alweer een ander beeld laat zien. “De piek lijkt achter ons te liggen en dat is sneller dan veel partijen hadden verwacht.” Nu het Chinees Nieuwjaar achter ons ligt en productie weer op gang komt, zien we dat de eerste prijsdruk alweer afneemt. Moduleprijzen laten lichte dalingen zien, terwijl polysiliciumprijzen voorlopig stabiel blijven. Dat bevestigt dat de recente stijging voor een belangrijk deel werd gedreven door timing en beschikbaarheid, niet door structurele schaarste.

Voor installateurs en EPC’s betekent dit dat de markt zich sneller normaliseert dan tijdens eerdere prijspieken. Tegelijkertijd dient zich een nieuwe onzekerheid aan: de geopolitieke situatie in het Midden-Oosten.

De recente escalatie tussen de Verenigde Staten, Israël en Iran heeft geleid tot een forse stijging van olie- en gasprijzen. Op papier zou je verwachten dat dit direct doorwerkt in de prijzen van zonnepanelen en batterijen. Hogere energieprijzen betekenen immers hogere productiekosten en vaak ook meer vraag naar duurzame alternatieven. In de praktijk blijft dat effect voorlopig beperkt.

“Voor nu zien we vooral hogere logistieke kosten, geen structurele prijsimpact.” Transportkosten zijn licht gestegen, maar een directe doorwerking naar hogere module- of batterijprijzen blijft vooralsnog uit. Dat komt vooral doordat de markt nog altijd wordt gekenmerkt door voldoende productiecapaciteit en een vraag die niet volledig synchroon loopt met het aanbod.

Voor de korte termijn lijkt het beeld daarom relatief duidelijk: de extreme prijsdruk van begin dit jaar neemt af, en de markt beweegt weer richting stabilisatie. Voor de langere termijn ligt dat genuanceerder. Als de spanningen in het Midden-Oosten aanhouden en energieprijzen structureel hoog blijven, zal de vraag naar zonnepanelen en batterijopslag verder toenemen. Dat effect zagen we eerder ook bij de oorlog in Oekraïne. Toen leidde een plotselinge vraagtoename tot forse prijsstijgingen.

Die beweging is nu nog niet zichtbaar, maar kan wel degelijk volgen. “De vraagreactie komt altijd met vertraging, maar komt vrijwel altijd.” Voor installateurs en EPC’s betekent dit dat de huidige fase vooral vraagt om scherp inkopen en goed plannen. De markt lijkt zich op korte termijn te stabiliseren, maar onderliggend blijft er voldoende dynamiek om rekening mee te houden. De rust is voorlopig teruggekeerd, maar de volgende beweging dient zich alweer aan.