Na de prijspiek in het eerste kwartaal lijkt de markt voor zonnepanelen en batterijsystemen zich voorzichtig te stabiliseren. Waar de eerste maanden van het jaar nog volledig werden gedomineerd door de afschaffing van Chinese exportvoordelen en het Chinees Nieuwjaar, verschuift de aandacht nu naar een nieuwe factor: geopolitieke onrust.

De recente escalatie in het Midden-Oosten, met spanningen tussen onder andere de Verenigde Staten, Israël en Iran, heeft geleid tot stijgende olie- en gasprijzen en onzekerheid in wereldwijde logistieke ketens. Op papier zou je verwachten dat dit direct effect heeft op de prijzen van zonnepanelen en batterijopslag. In de praktijk blijft dat effect vooralsnog beperkt.

“De oorlog raakt de supply chain, maar nog niet de prijs.”

Wat we momenteel zien, is dat transport complexer en iets duurder wordt. Routes worden heroverwogen en levertijden zijn minder voorspelbaar. Maar tegelijkertijd blijft de wereldwijde productiecapaciteit, met name in China, zo groot dat dit effect grotendeels wordt opgevangen. De recente prijsstijging van 15 tot 20 procent uit het eerste kwartaal was vooral het gevolg van timing en beleid, niet van structurele schaarste.

Sterker nog: de eerste signalen wijzen alweer op lichte prijsdalingen, met name bij zonnepanelen. Daarmee lijkt de markt terug te bewegen naar het patroon dat we de afgelopen jaren vaker hebben gezien: korte pieken, gevolgd door normalisatie.

Toch is het te eenvoudig om te concluderen dat alles weer ‘zoals voorheen’ wordt.

De echte verandering zit namelijk aan de vraagzijde, en dan met name bij batterijopslag.

“De vraag naar BESS is er, maar de markt kan het nog niet volledig verwerken.”

In de praktijk zien we dat het aantal aanvragen voor batterijopslagprojecten de afgelopen maanden sterk is toegenomen. Hogere energieprijzen en netcongestie blijven belangrijke drijfveren. Maar waar de markt traditioneel werkte volgens de bekende 80/20-regel, waarbij 20 procent van de partijen verantwoordelijk is voor 80 procent van de omzet, zien we nu een duidelijke verschuiving.

Die verhouding lijkt steeds meer richting 90/10 te gaan.

Met andere woorden: een relatief kleine groep partijen is in staat om het merendeel van de projecten daadwerkelijk om te zetten naar concrete business. De rest blijft hangen in intenties, haalbaarheidsstudies of onvoldoende uitgewerkte proposities.

De reden daarvoor is duidelijk.

“BESS is geen product, maar een systeemoplossing en dat vraagt om andere kennis.”

Waar zonnepanelen relatief gestandaardiseerd zijn, vraagt batterijopslag om:

• integratie met energiemanagementsystemen
• inzicht in energiecontracten en onbalansmarkten
• financiële modellering
• en technische kennis rondom veiligheid en prestaties

Voor veel installateurs en EPC’s is dat nog een relatief nieuw speelveld. De vraag is er dus wel, maar de capaciteit om die vraag om te zetten naar projecten blijft achter.

Voor de korte termijn betekent dit dat de markt zich waarschijnlijk verder stabiliseert. Prijzen voor zonnepanelen bewegen licht omlaag, terwijl batterijsystemen nog wat volatiel blijven. De geopolitieke situatie zorgt voor extra onzekerheid, maar is nog geen directe prijsdriver.

Voor de langere termijn ligt dat anders.

Als de energieprijzen hoog blijven en de vraag naar opslag verder toeneemt, zal dat uiteindelijk ook invloed hebben op prijsniveaus. Niet direct, maar wel onvermijdelijk. De ervaring uit eerdere crises leert dat vraag altijd met vertraging doorwerkt in de markt.

“De prijsreactie komt nooit direct, maar komt vrijwel altijd.”

De conclusie is daarmee tweeledig. Aan de ene kant lijkt de rust na het eerste kwartaal terug te keren. Aan de andere kant wordt de markt selectiever. Niet iedereen profiteert van de groei, alleen partijen die in staat zijn om complexiteit om te zetten in concrete oplossingen.

En juist daar ligt de echte uitdaging voor de komende periode.