Er zit een ongemakkelijke parallel tussen sommige batterij-investeringen van de afgelopen jaren en de hype rondom crypto.
Bij crypto zien we wat er gebeurt wanneer investeringen primair worden gedreven door korte-termijn winstverwachtingen zonder onderliggend, stabiel lange-termijnmodel. De waarde wordt dan afhankelijk van sentiment, volatiliteit en instroom van nieuwe spelers.

En precies daar zie ik dezelfde dynamiek terug bij een deel van de batterij-investeringen.

Laat ik duidelijk zijn: batterijopslag is geen hype-technologie. Het is cruciale infrastructuur in een decentraal energiesysteem. Maar dat betekent niet dat elke investering automatisch verstandig is.

Wat me zorgen baart, is het aantal ondernemers dat investeert zonder wezenlijk lange-termijn businessmodel. Zonder visie op hoe opslag structureel waarde toevoegt aan hun organisatie. Zonder strategie voor integratie in hun energie-architectuur.

Het afgelopen jaar draaide het debat rondom batterijopslag, net als bij zonnepanelen, bijna uitsluitend om opbrengsten. Hoeveel verdien je op de onbalansmarkt? Wat is de terugverdientijd? Hoe hoog zijn de pieken? Er heeft zich zelfs een hele markt van  de consultants en adviseurs

Maar inmiddels zien we wat er gebeurt wanneer te veel partijen dezelfde strategie volgen. De onbalansmarkt is geen bodemloze geldbron. Naarmate meer batterijen flexibiliteit aanbieden, wordt de spoeling dunner. De vraag naar correctie in het systeem groeit niet onbeperkt mee met het aanbod van flex. Meer aanbieders betekent meer concurrentie. Meer concurrentie betekent lagere marges. Het verdienmodel dat zo vanzelfsprekend leek, normaliseert. Dat is geen falen van opslag. Dat is marktwerking.

Toch wordt de conclusie vaak getrokken dat batterijopslag dan “minder interessant” wordt. En daar begint mijn ongemak.
Want wie de energietransitie blijft reduceren tot de vraag “wat levert het op?”, doet zichzelf tekort. En erger nog: doet zijn organisatie tekort.

Verkoop op basis van ‘geld verdienen’

Persoonlijk erger ik me ook aan de manier waarop thuisbatterijen aan consumenten worden verkocht. Ze worden aangesmeerd met een belofte die in bijna alle gevallen simpelweg niet waar gemaakt kan worden. Het verhaal is vaak: “Je gaat geld verdienen.” Maar zelden wordt eerlijk gesproken over de onzekerheid van marktinkomsten, over veranderende regelgeving, over afnemende prijspieken.

En nog minder wordt gesproken over de milieu-impact van zo’n apparaat. Over grondstoffen. Over productie. Over levensduur. Over het feit dat een thuisbatterij zelden optimaal wordt benut als hij puur is aangeschaft vanuit een rendementsbelofte.

Iedereen die denkt dat hij “goed bezig is” met een thuisbatterij, zou zichzelf twee vragen moeten stellen: begrijp ik echt wat de milieu-impact is van dit apparaat? En kan ik eerlijk uitrekenen of dit financieel klopt zonder optimistische aannames?
Dat is geen populaire boodschap. Maar wel een noodzakelijke.

Bedrijfsbatterij

Een grote bedrijfsbatterij of een buurtbatterij is een ander verhaal: Niet omdat de technologie anders is, maar omdat de context anders is.

Op schaal ontstaat samenhang. Dan gaat het niet meer over een individuele consument die probeert een paar honderd euro per jaar te verdienen. Dan gaat het over systeemoptimalisatie. Over netcongestie verlichten. Over lokale opwek benutten. Over piekbelasting beheersen. Over flexibiliteit organiseren waar die daadwerkelijk impact heeft.

Vooral wanneer het gesprek niet meer gaat over “geld verdienen”, maar over “iets mogelijk maken”. Dat is een fundamenteel andere insteek.

Bedreigingen ervaren of kansen zien

De energietransitie wordt nog te vaak benaderd vanuit kosten en bedreigingen. Netcongestie als probleem. Dynamische prijzen als risico. Capaciteitstarieven als extra last. Elektrificatie als investering die zich moet bewijzen.

Maar bedrijven die de energietransitie écht omarmen, kijken anders. Zij zien geen bedreiging, maar een herontwerp van het speelveld. Waar energie vroeger stabiel en voorspelbaar was, wordt het nu dynamisch, data-gedreven, flexibel en lokaal beïnvloedbaar. Dat maakt het complexer, maar ook strategischer. Energie is niet langer alleen een kostenpost. Het wordt een variabele waarmee je kunt sturen.

En daar verandert de rol van opslag fundamenteel.

Een batterij die alleen wordt ingezet om te handelen op prijspieken, blijft afhankelijk van marktvolatiliteit. Een batterij die wordt geïntegreerd in de energie-architectuur van een organisatie, creëert structurele ruimte om de kansen van de energie transitie te benutten. Dat zijn geen directe inkomsten in één markt. Dat zijn indirecte baten die samen een veel grotere waarde vertegenwoordigen.